UnstoppableLove.

Ik ga hier dus een verhaaltje neerschrijven van mijn eigen.
Dit is dus een verzinsel, niet echt gebeurd!

[Shika]
Tijdens de les Duits, laatste uur. *DRIINNG!*

Leerkracht: Vergeet vooral niet die papieren te laten tekenen door u ouders!
Niet meegaan is hetzelfde als spijbelen!

Iedereen mompelt en zeurt en loopt door. Iedereen is blij natuurlijk dat het school eindelijk gedaan is!
Die papieren die de leerlingen hebben mee gekregen gaan over een school uitstap. Het is verplicht om te gaan, anders noteren ze ons als "Afwezig zonder reden". Met andere woorden spijbelen dus. We gaan naar Duitsland Berlijn. We gaan saaie dingen doen, saaie dingen bezoeken, gewoon helemaal saai. Niemand wil daar toch naartoe gaan. De anderen krijgen een leuke reisbestemming: Italië, Griekenland, Amerika en wij ... Duitsland. We gaan er toch wel het beste van maken zeker ... 10 dagen, dat is nog wel te doen. Ik open mijn kastje gooi de boeken die ik niet meer nodig heb er in en sluit het kastje. Vlug mijn fiets nog gaan halen en naar huis.

Ik kom aan en er is nog niemand thuis. Ik zet mijn fiets in de garage, ga binnen en doe mijn schoenen uit. Ik neem mijn boekentas mee naar mijn kamer en laat hem van mijn schouder afzakken. Wat een pijn! Hoeveel kilo moet dat wel niet wegen? Ik laat mij vallen op het bed, rust. Maar niet voor lang meer ...

*VROOEEEM*
Shane: Ben thuis!
Shika: Ben boven!
Shane: Wat een dag seg! Rugpijn!
Shika: Ik snap het al, leg u maar neer, hop!
Shane: Dank u lieve zus!
Shika: Ook papieren gekregen voor schoolreis?
Shane: Uhuu, ik heb daar echt geen zin in, pff Duitsland?! Van alle landen.
Shika: Ik dacht net hetzelfde!

Beiden lachen we. We hebben dat wel vaker dat we hetzelfde denken en zeggen. Ik heb shane een rugmassage gegeven en het gaat al veel beter met zijn rugpijn. Nu ga ik mijn huiswerk maken, tegen morgen boekbespreking over Hitler.

[Na 3 uur]

Van al dat werken en denken krijg ik honger! Ik stop er even mee en ga beneden is kijken of er niets te eten valt. Mama is nog altijd niet thuis, pa ook niet. Ik zal maar een blikske Cola nemen, dat stopt de honger voor eventjes. Nu terug verder gaan werken aan huiswerk, ik was toch bijna klaar. Gewoon het klad in het net omzetten op Word en voila!

Mama: Shika! Shane! Ben thuis! Kom helpen met de boodschappen!
Shika: Ik kom al, wacht effe he!
Shane: Ik kom!

We doen de boodschappen binnen en mama steekt alles weg met mijn hulp. Shane is al terug naar boven verdwenen, waarschijnlijk zijn huiswerk gaan maken. Ahja! Ik moet die papieren nog laten tekenen. Vlug naar boven de papieren gaan halen voordat ik ze vergeet. Als pa thuis komt zal hij die wel tekenen.

[Shika]
Ik heb de papieren op te tafel gelegd, op de plaats waar pa zit. Daarna dek ik de tafel en ga terug naar de keuken om het tegen mama te zeggen. Al leunend op de keuken tafel kijk ik hoe zij het eten klaarmaakt.

Mama: En hoe was u dag vandaag?
Shika: Goed, goed. We hebben papieren gekregen om op schoolreis te gaan.
Mama: Aha, waar gaan jullie naartoe?
Shika: Naar Duitsland, ...
Mama: Dat is leuk seg, en hoelang blijven jullie weg?
Shika: Tien dagen ...
Mama: Awel, zie je het niet zitten ofzo?
Shika: Niet echt, ik denk dat het saai gaat zijn,
en ik hoop dat we niet in een krot logeren zoals vorig jaar.
Mama: Maar nee, dat zal allemaal wel meevallen, Duitsland is mooi zeh!
Shika: Ok, ik ga mijn huiswerk verder afmaken he, roep maar als het eten klaar is.
Mama: Okiido!

Mijn huiswerk is al af, misschien nog een toets verbeteren en dan heb ik mijn huiswerk voor de hele week al af. Ik ga denk ik nog effe op de computer. Mijn msn springt open en mijn vriendin Kitty begint tegen mij te spreken. Ik vertel dat we naar Duitsland gaan. Kitty is natuurlijk kei enthousiast, want Bill&Tom van TokioHotel wonen daar. Ik vertel haar alles over de reis, ze zegt dat ze mij gaat missen, ik haar ook natuurlijk. Tien dagen weg! We vetrekken volgende week al. Zou ik mijn valies al beginnen te maken? Misschien is het nog wat te vroeg. Ik zal de kleren die ik wil meedoen al gaan zoeken en wassen als het nodig is. Mijn witte skiny jeans vind ik niet! "MAMAAA! IK VIND MIJN WITTE JEANS NIET!" Ma schreeuwt terug dat die al gewassen en gestreken in de kast ligt, mijn kast alvast niet. Misschien ligt die per ongeluk bij Shane. We zullen is kijken hé!

*KLOPKLOP*
Shika: Shane, mag ik binnen?!
Shane: Euhm, jaah, wacht effe he!
Shika: Aaahja! Toch geen stiekeme dingen aan het doen he?! Haha.
Shane: Jaa, kom maar! Deur toe doen!

Ik kom daar binnen en zie een rommelige kamer, typisch jongens hé! Zijn huiswerk en boeken liggen op de grond, kleren liggen op de grond en meubels, het stinkt in zijn kamer, de muziek staat luid en meneerke is op zijn computer aan het spelen, World of Warcraft. Ik ga zijn raam opendoen, anders kan ik hier niet blijven, wat een stank seg! Hhaa. Aaah, frisse lucht! Ik gooi al zijn kleren op een hoopje ik pak een stoel en ga naast hem zitten. Hij is super druk bezig in een gevecht met één of andere sterk wezen. Ik zal hem effe niet storen. Hij heeft een headset* aan en hij zit precies zelf in het spel. "JAAH! DOOD, EINDELIJK! YESS!" roept hij. Ok, dan, broertjes --'

Shika: Zeg, ligt er niet toevallig een witte skinny jeans in u kast?
Shane: Waarom zou dat? Ik heb geen witte jeans.
Shika: Gij misschien niet, maar ik wel hé dombo!
Shane: Hhaa, kijk maar in de kast zeh.
Shika: Ok, waar liggen u broeken? Ik zie er geen!
Shane: Maar jawel, helemaal vanboven, allemaal netjes op elkaar geplooid?
Shika: Jaa, ok, ik zie het! Ruim u kamer toch eens op! Maak u huiswerk!
Shane: Mijn huiswerk is al gemaakt héhé!
Shika: Maar u papieren zijn leeg, ik ben niet stom zeh!
Shane: Ik heb een afspraak gemaakt met die speler van daarnet. Die zit in mijn klas, en als ik won mocht ik zijn huiswerk overschrijven! Ghéhé!
Shika: Hha, ok dan, leuk.
Mama: Komen eten!

We gingen naar beneden en aten. Na het eten tekende vader onze papieren. Shane heeft zijn huiswerk doorgestuurd gekregen en ik lig op mijn bed 'Ultra cute volume 4'** te lezen voor de zoveelste keer. De volumes die daarop volgen vind ik nergens in België. Ik heb deze manga gekocht op een boekenbeurs daarmee. Nu moet ik wachten op de boekenbeurs in Gent in oktober. Het is nu al tijd op te gaan slapen, dus ga ik maar is slapen hé. Nu nog één weekje school en we zijn weg. Jihaaa!

*Micro en oortjes in een koptelefoon.
** Ultra Cute (Urukyu=japans) is een manga(Japanse strip)

[Shika]
De tijd vloog als niets, die week hadden we niet zoveel gedaan op school. Ik kom thuis en ik maak meteen mijn valies, ik had al een lijstje op voorhand gemaakt. Ik check alles en ik heb alles mee. Morgenochtend moet ik gewoon nog mijn toiletzak in de valies steken. Ik heb ook een paar manga's in de valies gestoken voor onderweg. Misschien kan ik die beter in mijn rugzak steken. Ik ben een beetje zenuwachtig voor de reis, maar dat zal wel normaal zijn zeker. Ik ga vroeg slapen zodat ik morgen uitgerust ben, maar eerst beneden nog gaan eten. Ik probeer wel te eten, maar ik krijg niet zoveel binnen. Na het eten ga ik slapen.

De volgende dag, smorgens.

Mijn moeder had mij al vroeg wakker gemaakt zodat als er misschien iets moest gebeuren dat we nog genoeg tijd hadden. Ik nam afscheid van mijn familie en mam bracht mij naar school met de auto. We waren onderweg naar school toen de auto in panne viel. "Waarom moest het ook nu gebeuren!" riep mijn moeder. We waren niet zo ver weg van school, dus ik ging tevoet met mijn valies. Ik nam afscheid van mam, ze zei dat ik voorzichtig moest doen. Ben ik altijd. We waren allemaal op het plein en de leerkrachten waren de namen aan het noteren van de leerlingen die al waren aangekomen. Na een dikke 2 uur stond iedereen klaar om te vertrekken, maar de bus was nog steeds niet aangekomen. Eén leerkracht kreeg een telefoontje dat de bus een platte band had gekregen. Dus moesten we nog 1uur wachten tot er een bus kwam. Wat een ongeluksdag, eerst de auto nu de bus. Het zal wel toeval zijn. Eindelijk kwam de bus en waren we na een lange rit aangekomen in Duitsland Berlijn. We gingen meteen inchecken in ons hotel. Deze keer was het geen krot moet ik zeggen. We hadden eerstevloerse kamers. Ik deelde een kamer samen met één goeie vriendin Ayummi.

Ayummi: Wow joh, wat een hotel! Wat een kamers!
Shika: Echt mooi! Ik denk dat het toch nog gaat meevallen.
Ayummi: Tuurlijk dat!
Shika: Zouden we nu al mogen uitpakken?
Ayummi: Ze zeiden dat we onze valiezen mochten droppen en terug naar de inkomhal gaan.
Shika: Dan zullen we eerst naar daar gaan.

We gingen naar de hal om de leerkrachten te horen zeggen dat we 1uur de tijd kregen om onze kamers in orde te brengen, dit wou zeggen: de valiezen leegmaken en onszelf misschien nog een beetje opfrissen. De leerkrachten zeiden ook in welke kamer dat zij zich bevonden als we ze nodig zouden hebben. Dus ik en Ayummi gingen direct terug naar onze kamer en begonnen met uitpakken.

Ayummi: One-O-One! Lalalala.
Shika: Wa zegt gij nu weer?
Ayummi: One-O-One!
Shika: Nu kan ik effe niet volgen. *Lacht*
Ayummi: Awel, we hebben kamer 101 gekregen. *Lacht hard*
Shika: Oké! Ik dacht al, wat zegt die nu? Haha, zotte.

We hadden na een dikke 30 minuten gedaan met onze kamer op orde te zetten. Dicht bij het raam stond een klein tafeltje/Kastje/lade. Daar hadden we onze make-up enzo opgelegd. Aan de linkerkant had ik op de hoek van dat kastje mijn blaadje met adressen en telefoonnummers opgezet. Mijn adres stond er ook op, voor het geval ik verdwaald raakte ofzo iets. Dat kaartje moesten we altijd meenemen. Ik had een kleinere kopie ervan in mijn rugzak gestoken. Nu hadden we nog 30 minuten om iets te doen. Wij hebben de zotten uitgehangen en daarna zijn we naar de hal gegaan, want daar moesten we verzamelen.

Begeleider: Iedereen is er? Iedereen klaar? Ok, dan gaan we maar.

[Begeleider]
"Ok, iedereen. Wij gaan nu het centrum van Berlijn bezoeken. Ik wil dat jullie jullie op elk moment voorbeeldig gedragen en onze school niet ten schande brengen! Juffrouw Shika gelieve op te letten en niet met u gebuur te staan zwansen! Als er problemen zijn kunnen jullie ons bellen op ons nummer, die staat op het blad dat we jullie hebben gegeven. Nu krijgen jullie 2uur vrij om de stad te gaan bezoeken, iets te eten. Daarna spreken we af bij dit standbeeld. Wees hier stipt! Praat niet met vreemdelingen en wijk niet te ver uit in zijstraatjes. Veel plezier nog!"

[Shika]
Wat een zagevent zeg! Ik was maar aan het lachen om wat Ayummi zei. Ze zei dat hij op een kale man in menopauze leek x'D Haha. Maakt niet uit, laten we gaan sightseeing* doen! Eerst gingen we iets gaan eten want ik had amper ontbeten door de zenuwen. Ik bibberde op mijn benen van de honger. Iedereen bibberde. We keken rond en zagen een paar plekjes, maar we zochten ook iets dat niet te duur was en dat we snel konden opeten. Eigenlijk best dom dat ik geen boterhammen heb meegenomen.

Na een tijdje te hebben rond gekeken hadden we al toch een idee waar we naartoe wilden.

Ayummi: Da ziet er goed uit!
Shika: Dürum! Jaaa, daar gaan we meteen naartoe. Kom!
Lynce: Is dat lekker?
Ayummi: Wat! Nog nooit gegeten! Wat een schande!
Shika: Ayummi! Misschien mag ze da niet eten ofzo, misschien is ze wel vegetarisch.
Ayummi: Ahja, sorry, niet aan gedacht!
Lynce: Dat is niet erg hoor, ik ben niet vegetarisch, héhé.

Wij gaan dus met een heel groepje binnen. Het vlees ziet er toch deftig uit dus. Ze bestellen één voor één gaan een tafeltje zoeken vanachter waar we allemaal kunnen zitten. Iedereen bestelt en vertrekt naar achter met zijn dürum. Ik ben laatste. Ik wil net mijn bestelling opzeggen, wanneer er plots iemand belt. Maar het is niet mijn gsm, het is die van de uitbater. Hij praat snel en vlot Duits, ik kan amper volgen. Dus ik ga net mijn bestelling opzeggen. Ik haal mijn beste Duits uit de kast en begin te praten.

Shika: Ik wil graag een dürum hamburger alstublieft.
Uitbater: Sorry juffrouw, ik heb net een bestelling aan de lijn, en die vroeg een Dh** en onze hamburgers zijn net op. Die jongeheer heeft de laatste hamburger bestelt.
Shika: Wat?! Maar ik was hier eerst!
Uitbater: Maar hij sprak eerst met mij dus.
Shika: Owh! dat is kei smerig! Wat moet ik nu eten hé!?
Uitbater: Ik weet da ni, daar moet gij zelf voor zorgen he!
Shika: Aaaaah! Smerige! *Wijst met de vinger boos naar zijn gezicht*

[Ayummi]
Ik zit hier rustig te eten met mijn vrienden. We lachen en zeveren en genieten van Duitsland. Plots hoor ik Shika haar stem bovenuit klinken, ik zie haar schreeuwen en wijzen naar de uitbater. Ze loopt boos naar buiten. Wat zou er gebeurd zijn? Ik ga vlug mijn dürum opeten en ga haar achterna.

[Shika]
Ik loop naar buiten en ga in het midden van het plein staan. Ik draai rond en weet niet wat te doen dus blijf ik gewoon staan met mijn armen gekruist over mekaar. Ik haat zo een mensen! Wel, nu heeft hij een klant minder, nah! "Stomme stomme hatelijke ..." mompel ik tegen mezelf. Ik voel mij bekeken, iemand kijkt langs achter naar mij. Ik voel een rilling over mijn rug lopen. Ik durf niet om te kijken.

*Sightseeing= de stad bezoeken en bekijken.
**Durum hamburger afgekort.

[Shika]
Ik kijk om en zie de uitbater met iemand praaten, hij wijst naar mij. Waarom wijst hij nu naar mij? Ok, nu begin ik toch wel wat schrik te krijgen. Ik kijk naar mijn horloge. Waar blijven die anderen toch? Dat duurt toch niet zo lang om te eten. Ik hoor voetstappen achter mij, dat zullen ze waarschijnlijk zijn. Ik draai mij hoopvol om, om dan teleurgesteld te worden. Ik zie een man op mij afkomen, ik schat hem in de 30. Ik begin te stappen, dit is toch maar eng. Ik sta hier net zo alleen, hier zijn amper mensen. Iedereen zit te eten. Ik hoor hoe de tempo van zijn stappen versnelt. Nu begin ik ook harder te lopen. De voetstappen komen dichter en dichter. Opeens voel ik een hand op mijn schouder. Die persoon duwt mij ruig op de grond. Wat gebeurt er toch?! Hij neemt mijn handen vast en duwt die op de grond, hij heeft mij vast in zijn greep. Hij is veel te sterk hieruit kan ik mij niet loswrikken.

Shika: Stop!
Onbekende: Hahaha! *Pervers lachje*

Ik probeer hem van mij af te duwen, maar het lukt nog steeds niet. Hij houdt met één hand mijn beide handen boven mijn hoofd. Hij verschuift zijn hand onder mijn tshirt. Ik schreeuw zo luid ik kan.

Shika: AAAAAAAAAAAAAAAHHH! HELP IEMAND! IEEEEEEEEEEEEEK!

Hij haalt zijn hand van onder mijn shirt en zet die op mijn mond. Is er nu echt niemand die mij ziet, mij kan helpen? Redden van deze vuile verkrachter! Ik kijk opzij en zie die fucking uitbater met een grijns op zijn gezicht. Hij leunt tegen de deur en kijkt toe, die vuile smeerlap! Is er hier echt niemand op deze godverdomse straat?!

Hij gaat de knop van mijn broek opendoen! Hij gaat dat hier toch niet doen, in openlucht, publiekelijk, waar iedereen getuige is?! OMG! IK voel mij slecht, ik voel mij vies en teleurgesteld in deze wereld. Hij trekt zijn broek ook uit! HELP dan toch, iemand. Zeg ik tegen mijn eigen. Ik vraag aan God om een mirakel, stuur een engel alsjeblieft! Ik doe mijn ogen toe. Ik ben hulpeloos, ik kan niets doen. Alleen toekijken en gebruikt laten worden.

[Shika]
Ik spartel tegen, maar het heeft geen zin ik geef het op. Ik voel mij licht worden. Mijn hoofd doet pijn. Mijn ogen vallen dicht. Plots hoor ik één geluid dat ik niet verwacht had.

Onbekende: AAAAAAAAH!
Ayummi: Fuck you!

[Ayummi]
Ik heb gedaan en ga naar buiten, ik zoek naar Shika maar zie haar nergens. Waar is ze toch naartoe, daarnet stond ze nog op het plein hier. Ik kijk, maar zie niets. In de verte zie ik iets op de grond liggen. Het zijn twee mensen die daar praktisch zitten te vrijen, kunnen ze dat niet ergens gaan doen! Jakkiebakkie! Ik kijk beter en zie dat het niet zomaar 2 mensen zijn, dat is Shika! Ik hoor haar schreeuwen, de pijn en teleurstelling weergalmt in haar stem. Mijn hersenen stoppen voor één seconde, ik zet alles op nul en begin te lopen. Ziet niemand dit? Onderweg ik naar daar loop denk ik na, wat moet ik doen? Ik moet ervoor zorgen dat hij van haar afgaat! Ik ben er eindelijk, het lopen leek eindeloos te duren. De man kijkt naar mij op en ik geef hem een trap in zijn gezicht, in zijn ogen. Ik blijf maar trappen. Hij kruipt op de grond, en schreeuwt het uit van de pijn.

Onbekende: AAAAAAAAH!
Ayummi: Fuck you!

De man loopt weg en Shika blijft liggen. Waarom beweegt ze nu niet en omhelst ze me omdat ik haar heb gered? Hier klopt iets niet!

Ayummi: HELPPP! Iemand?!

Ons groepje komt afgelopen, ondertussen had ik haar kleren terug goed gezet. Ze vragen wat er is gebeurd, ik leg hen alles heel kort en vlug uit. Ze knielen neer naast haar en doen alles eraan om haar wakker te maken. We slaan op haar gezicht, we schudden haar doorheen. Opeens komt iemand de cirkel binnen en maakt een gebaar met zijn hand van "Open-de-cirkel-en-geef-haar-lucht!".

[Shika]
Ik droom denk ik, ik vlieg op wolkjes die mijn lichaam doen bewegen, er is ook een sterke wind die tegen mijn gezicht vliegt. Ben ik aan het dromen? Ik voel geen zwaar gewicht meer op mij. Ik kom weer bij, het zwart word weer kleur. Ik voel mij misselijk en ik ... ik ... kots. Ik voel allemaal handen op mijn rug en rond mijn lichaam, ze brengen mij recht. Waarom moet dit mij overkomen? Van alle mensen op deze wereld! Trek ik ongeluk ofzo aan? Ik voel mij mega rot, bij de gedachte dat ik nuja ... geen maagd meer ben. Of was mijn redder toch op tijd. Ik weet het niet meer, ik weet niets meer.

[....]
Ik staar uit mijn raam, ik kijk gewoon verveeld en ik leun mijn hoofd tegen het raam. Kim haar gezaag is achtergrond, ik hoor niet wat ze zegt. Het gaat gewoon het ene oor in en uit. Waarom heeft ze mij eigenlijk hier naartoe geroepen? Ik doe hier toch niets, snapt ze het dan nog steeds niet?! Ze wil het gewoon niet begrijpen volgens mij. Man, ik heb honger. Zou mijn bestelling al klaar zijn? Ik zal is gaan kijken. Hola! Wacht eens even, er gebeurt iets interresants. Ik zie een meisje buiten komen, ze is boos, ze loopt en draait rondjes, ze houdt haar armen over mekaar. Ze kwam uit de Donner, wat zou er gebeurd kunnen zijn? Ze praat tegen haar eigen. Waarom blijf ik eigenlijk kijken, dat is toch maar een onbekend meisje. Wel grappig om te zien natuurlijk, en natuurlijk veel beter dan Kim haar gezaag.

Kim: Dus ik dacht misschien dat we terug samen konden zijn.
....: (x_x)
Kim: Zeg! Luister is, het is wel mega belangrijk he!
...: Huh, wat?
Kim: Godverdomme! Het enige wa ge kunt doen is tenminste luisteren!

Kim loopt de kamer uit en slaat de deur toe. Ik kan amper geloven dat de deur nog recht staat met die klop. Verveling, gezaag, man man man! Ik leg mijn hoofd terug tegen het raam. Het meisje is ondertussen al verdwenen. Toch niet, daar loopt ze. Eén man volgt haar, hij duwt haar op de grond! Wow, wat gebeurt hier allemaal?! Nee! Ik pak mijn camera en film alles. Ik draai mijn hoofd weg, arme meisje.

Na het voorval

Die vuile smeerlap! Wacht maar! Ze is gered, eindelijk.

...: Waarom beweeg je nu niet?
...: Komaan beweeg dan toch!
...: Waarom praat ik tegen mijn eigen?

Ze dragen haar een hotel binnen. Ik schrik op. De deur ging plots open, Kim komt binnen.

Kim: Schattebolie ons eten is er!
...: Ik ben u schattebolie niet!
Kim: Komaan! Ge weet dat ik het niet zo bedoelde!
...: Kim, hou gewoon u mond! Het is voorbij het is voorbij! Ge kunt mij niet omkopen hoor! Tschüss!

Voordat ik de kamer verlaat neem ik mijn dürum mee en sla de deur dicht. Godverdomme, stom wijf! Ge moet de mensen maar niet bedriegen. Ik loop door en ga naar huis, mijn camera goed weggestoken.

[Shika]
Ik ga mijn tanden poetsen, die vieze kotssmaak wegspoelen. Ik ben nog altijd niet 100% mezelf. Ik schok nog na, zo vies, er zijn gewoon geen woorden voor. Ik ga vlug in de douche en spoel mij af, ik schrob zoveel ik kan overal. Het warme water voelt goed aan op mijn huid.

De leerkrachten mogen hier niets van weten, anders sturen ze mij waarschijnlijk naar huis. Maar ik denk dat het te laat is ...

Ayummi: De leerkrachten weten het!
Shika: Wat?! Van wie weten ze het?
Ayummi: Ik ... ik weet het ni.
Shika: Stel u voor dat ze me straks naar huis sturen!
Ayummi: Ge zou het toch niet erg vinden, Duitsland was toch niets voor u?

Ayummi zegt deze laatste zin met een grijns, zelf moet ik ook lachen. Eigenlijk zijn er tot nu toe alleen maar slechte dingen gebeurd, maar ik wil blijven. Dit is raar, iets zegt mij dat ik hier gewoon moet blijven.

*BONK BONK*

Er werd op de kamerdeur geklopt, Ayummi ging opendoen. Wie zou het eigenlijk zijn? Onmiddelijk hoor ik de stem van één van de leerkrachten.

Leerkracht: Waar is ze?!

Ik kom tevoorschijn en ze nemen mij direct vast en lopen weg uit het hotel. Ik heb echt geen idee wat ze met mij gaan doen. Ik heb al snel door wat ze doen, ze willen mij waarschijnlijk naar huis sturen omdat het te gevaarlijk is ofzo. Nee! Nee! Ze gaan naar de politie. Aangifte doen? Maar we hebben geen bewijs! Het is mijn woord tegen het zijne. Ik vertel alles wat ik weet tegen de politie, de leerkracht helpt soms mee te vertalen.

[....]
Wat ga ik nu eigenlijk doen met die tape? Ik kan het haar moelijk gaan geven en zeggen: "Ik heb alles gefilmd aub!" Ze gaat mij uitschelden waarschijnlijk en roepen: "Als ge alles zag waarom kwam ge dan niet helpen!" Wat maakt het uit, zolang zij maar het bewijs heeft dat die smeerlap in de fout is! Ik loop op het plein en kijk rond of ik haar misschien ergens zie, maar helaas. Plots hoor ik kabaal achter mij en verstop mij, het zijn volwassenen die rond iemand staan, ik kan niet goed zien wie. Dan vang ik een glimp op van het meisje! Ik volg haar, maar niemand mag mij zien. Ze gaan allemaal één hotel binnen, ik volg hen. Aan de balie van het hotel vraag ik waar het meisje van daarnet verblijft.

Balie: Maar meneer, hier komen zoveel meisjes voorbij.

Er zit maar een ding op, haar te volgen naar haar kamer. Ik kijk om de hoek en zie haar een kamer binnengaan. Als de deur toe gaat loop ik er heen, kamer 101. Mijn code x'D Haha. Wat een toeval. Ik klop op de deur leg de camera neer en loop weg!

[Shika]
We zijn net binnen in onze kamer en plots word er op de deur geklopt. Raar, maar toch ga ik de deur opendoen. Ik zie niemand, alleen één camera op de grond. Waarschijnlijk iemand die het bij de verkeerde kamer heeft gelegd. Zou ik de camera meenemen? Jaa, dan kan ik hem straks aan de balie afgeven. Ik ga op het bed zitten en bekijk de camera ik zie nergens een naam opstaan. Aah! Toch wel, onderaan staat er: K. Vreemd. Ik doe de camera open en zie een video, het uur! Het is daarnet gefilmd geweest. Ik bekijk het en plots verschiet ik!

[Shika]
Ik kijk het hele filmpje uit! Ik kan het niet geloven! Deze persoon heeft alles gefilmd! Ik herbekijk het filmpje opnieuw en opnieuw. Ayummi komt uit de badkamer, ze kijkt mij raar aan.

Ayummi: Wa zijt gij nu aan het doen?
Shika: *Mond valt open* Kom ... Kijk!

Ze komt naast mij zitten en kijkt mee, nadat het filmpje afgespeeld is valt haar mond ook open.

Ayummi: De leerkrachten moeten dit zien!
Shika: Komt ge mee?! Nu?!

We vertrekken naar de leerkrachten, ik laat ook hun het filmpje zien en we gaan meteen naar de politie. De politie bekijkt het filmpje ook, een vrouwelijk politieagente schud teleurgesteld haar hoofd.

Politievrouw: Ik zal er alles aan doen en ik zal hem wel in het gevang krijgen meiske!

Terwijl ze dit zegt neemt ze mijn hand vast, de politie vliegt meteen in actie. Ze plegen telefoontjes en vertrekken meteen. Ze gaan naar de eetzaak en boeien die 2! "Wees gerust, ze krijgen minstens 10 jaar!" zegt de politievrouw boos. Ik kijk met de tranen in mijn ogen blij terug. Opeens voel ik iemand dat mij omdraait. Iemand verplettert mij met een knuffel. Ik krijg amper adem, hij houdt zijn handen stevig om mij vast. Aan de geur van die persoon merk ik dat het mijn broertje is.

Shane: Ik laat u nooit meer alleen!
Shika: Ik hou van u!

Ik huil uit op zijn schouder, maar deze keer is het van opluchting. Ik voel mij beter, veel beter nu Shane hier is. We gaan terug naar het hotel. De leerkrachten hebben besloten om vandaag niets meer te doen en in het hotel te blijven. Onderweg naar het hotel houdt Shane mijn hand stevig vast en hij kijkt om zich heen. Hij is heel beschermend. Ik ben blij dat ik hem heb.

Shane: Weet mam het al?
Shika: Nee, maar ik weet niet of we het wel zouden zeggen ...
Shane: Het is beter dat we zwijgen, anders word ze hysterisch
en komt ze u waarschijnlijk hier weghalen.
Shika: Ik dacht net hetzelfde.

[....]
Ik sta verstopt achter een beeld op het plein, ik zie het meisje met een jongen naast haar. Hij omhelst haar en neemt haar hand. Waarschijnlijk haar lief, die is vast ook bezorgd. Maar het is nu voorbij hé! Ik kan met een goed geweten vertrekken. Ik ga naar mijn appartementje. Ik zit nog steeds op het plein en plots belt iemand mij. Ik neem mijn gsm maar hij valt bijna uit mijn hand ik kan hem nog net pakken!

[Shika]
Ik hoorde plots een ringtoon van achter die standbeeld komen, maar ik zie niemand. Vreemd, er zal toch weer niet iemand mij aan het volgen zijn? Ik ben aan het dromen, ik ben aan het dromen. Herhaal ik in mezelf een paar keer. Ik kijk nog een keer om, maar er staat niemand.

[....]
Als het meisje haar hoofd terug heeft omgedraaid kijk ik nog is. Plots besef ik dat ik mijn gsm had opgenomen.

...: Kiroooooooo! Zijt ge daar?! HALLO!
Kiro: Strify! Ik ben niet doof hoor! Nu wel door u geschreeuw!
Strify: Waarom pakt ge niet op als ik u bel hé!? Ik was wel mega hard bezorgd hé!
Kiro: Het is ok, ik ben toch veilig.
Strify: Hoe veilig?! Kiro! Vertel mij alles! Ik krijg bang.
Kiro: Maar ik zeg toch dat alles ok is! Ik kom af, ik vertel u straks alles wel!
Strify: Haak niet af hé! Bitc ...

Sorry Strify, ik zal thuis alles wel rustig uitleggen. Nu voel ik mij veel te hyper, teveel adrenaline. Ik ben eigenlijk wel een held he! Trots zet ik mijn muts terug recht en ga ik naar huis.